Məmməd ASLAN Qazi Gülxanə paşa Buludlar kişnədi, ildırım çaxdı, Sanasan dağları göy yıxacaqdı!.. Yubanma ömrümə, Qazi Gülxanə, Cərrah bıçağını sıyırma vaxtı!!! Xəstəlik ölümün birər əsgəri; Birlərdən törəyir zülmün ləşkəri. Sən meydana çıx ki, Qazi Gülxanə: Ölümün nəfəsi çəkilsin geri! Tapdı mincə Qazi nicatı burda, Qurtuldu yenidən həyatı burda! Şairə, yazara ömür bəxş etdi..! Nura dəyişirlər zülməti burda. Gülxanə: Rəhmani ordunun başı! Fəryada, zillətə, ölümə qarşı! Ulu dərgahına pənah gətirdim: Məni bu zülmətdən sabaha daşı! Tibbin və Qazinin müştərək bürcü! Gülxanə bıçağı - həyat ülgücü! Yüz ildən artıqdır aləmə bəlli: Cərrah bıçağında kamalın gücü! Gülxanədə gül yox, gül həkimlər var! Yıxılma, yıxılsan, gör ki kimlər var! Gələni ümidli, gedəni rahat; Sevinc ortamında təlatümlər var! Sən Türkün fəxrisən, fəxarətisən! Bir soyun şahlanmış kəramətisən! Sən haqqın fərahı, sağlıq neməti; Millətin ziqiymət bir sərvətisən! Həyat qovğasında hər dəfə Qazi, Sən Haqqından razı, Haqq səndən razı! Bir nurlu məşəlsən məğrur əllərdə; Fəthin təzələnir hər həftə azı! 01 mart 2015. Ankara. Gülxanə Əsgəri Tibb Akademiyası YAXŞI Kİ Çəni tapan gündən kəsilib ağrım, Könülümü göynədən bir intizarmış. Mən elə bilirdim buza dönmüşəm, Sən demə,sinəmdə tonqal yanarmış. Günləri aylara zorla düyərdim, Ömrün çiçək fəsli keçdi deyərdim, Qurumuşdum,ülfətindən göyərdim, Xoş gün görən kimi ürək baharmış. Arxanca dünyanı gəzərdi Məmməd, Yandı hicranına,közərdi Məmməd, Pislərin əlindən bezərdi Məmməd, Yaxşı ki,dünyada yaxşılar varmış.